Het was René Sepul die Bernard en mij hier voor het eerst mee naartoe nam, in 2012 of 13, in de tijd van de verschijning van Mange Bruxelles. Ik herinner me die lunch perfect, het tegenovergestelde van wat ik toen kende van sterrenrestaurants.

Modern en eigenzinnig team maar niet geforceerd of pretentieus voor geen cent. Sober en strak ingerichte zaal, gemeubileerd met sublieme en uiterst zeldzame Hiroshima-stoelen.

Klein natuurwijn van mijn maatje Belluard, om alvast wat eetlust op te doen. Opmerkelijk en precies menu, perfect in balans tussen verfijning en lichtheid.

Een van die momenten waarvan je lang blijft dromen en die je een inzicht geven. Sinds die dag heeft de tafel van de broers Folmer een aparte plaats in mijn hart.

Tegen wind en weer hebben ze perfect hun koers weten te houden en dit mooie adresje blijft een van mijn favorieten in België … een plek waar je je goed voelt, ongeacht de sterren, en waar je altijd gelukkiger uitloopt dan je binnenkomt.

Couvert Couvert