Zevende beste pizzeria van Europa en 47e ter wereld volgens de respectabele site 50toppizza. Mooi palmares. Moeilijk, voor pizza vera-liefhebbers zoals wij, om langs Amsterdam te gaan zonder daar even binnen te springen.

Voorbij de schitterende gevel in een fel blauw, ontdek je een vrij minimalistische en frisse plek — zeker niet « koud », maar het scheelde niet veel. Marmeren tafels vooraan, houten tafels achteraan… en in het midden staat de oven trots als een enorm juweel, goed zichtbaar voor alle gasten. Dat warmt op.

De bediening is snel maar efficiënt en vriendelijk.

Op de kaart: 13 pizza's en twee, drie zorgvuldig geselecteerde kleinigheden om op te knabbelen. We starten de avond met wat ansjovis en een prachtige burrata, zo verleidelijk dat we alleen maar kunnen fantaseren: geen tijd gehad voor een foto.

Daarna drie mooie pizza's met dunne bodem en goed opgeblazen cornicione, maar misschien net een tikkeltje te weinig gebakken. Ik zeik… De toppings zijn echt interessant, modern en verzorgd: bijna een Marinara onder begeleiding van gegrilde inktvis, een leuk broccoli-ansjovis-duo, en ten slotte de pizza die ik eigenlijk niet echt had gekozen maar die zich bleek te zijn de beste van dit drietal: « A fuoco lento » — langzaam gegaarde spareribs met hun ragù, parmigiano reggiano, buffelstracciata en enkele chips van topinamboer. Troostrijker dan een dikke knuffel.

De wijnkaart is intelligent verdeeld: één voor natuurwijnliefhebbers, de ander voor wie nog steeds het « conventionele » prefereert. Iedereen doet zijn boodschappen waar hij wil.

Welverdiend palmares, avond meer dan geslaagd! Vergeet niet te reserveren, ook al houden zij ongeveer een kwart van hun tafels vrij voor zomaar binnenlopende gasten. In het ergste geval: pizza om mee te nemen vlak ernaast.

nNea