Nénu behoort tot die plaatsen die ik al heel lang wilde ontdekken maar waaraan ik altijd maar op het laatste moment dacht. En dus, behoorlijk logisch, was het systematisch volzet.

Behoorlijk frustrerend maar volledig mijn eigen schuld. Enfin … deze keer was dat gelukkig niet het geval.

De plek is ruim en de tafels zijn comfortabel, op een mooie afstand van elkaar. Ik hou ervan als het levendig en gezellig is maar je moet toegeven dat het af en toe fijn is om niet op de schoot van je tafelgenote te eten.

Voortvarend door toch voor de traditionele kaart « An Nhau » te gaan, is de keuken « om te delen » … wat ervoor zorgt dat je je niet uit je element voelt in het huidige Brusselse aanbod. De wijnkaart is kort en zeer natuurwijn gericht, met enkele uitstapjes naar Oostenrijk, Duitsland en zelfs Tsjechië en wordt aangevuld met een mooi aanbod van Japanse sakés die heel overzichtelijk worden gepresenteerd.

De gerechten jongleren handig met enkele elementen uit de klassieke Vietnamese keuken en anderen die creatiever of verrassender zijn … met een eerlijk gezegd heel geslaagd en erg eigentijds resultaat. Het had hier kunnen stoppen.

Al meer dan genoeg om een plaatsje in mijn lijst van favoriete restaurants te rechtvaardigen … maar het zou onrechtvaardig zijn geweest om niets te zeggen over de bediening, zo vriendelijk, glimlachend en efficiënt dat het me helemaal alleen al zin gaf om er gauw terug te gaan.