De pitch is meer dan aantrekkelijk. Medewerkers uit uiteenlopende sectoren (wijnboer, restaurateur, fotograaf, architect …) die nieuw leven inblazen in een voormalig spoorwegdepot langs een Champagneweg, een Japanse chef aan het fornuis, een moestuin die het gros van de ingrediënten levert, vuur als voornaamste warmtebron, zelfgebakken brood, natuurlijke wijnen … meer dan genoeg redenen om in dit mooie dorpje in de Aube halt te houden.

En de beloftes worden waargemaakt. De locatie is prachtig.

Het team charmant en gastvrij. De champagnelijst is waanzinnig.

Maar vooral is het de keuken van Kazuya Miyashita die onze herinneringen zal domineren: nauwkeurig, elegant en rauw tegelijkertijd. We zeggen het niet voor het eerst: Frans terroir en Japans vakmanschap passen wonderwel bij elkaar wanneer ze van deze kwaliteit zijn.

We zullen vertrekken met een sublieme « parelhoender van Eric Maurois, spinazie en zeeuwige » gegrift in ons geheugen en het hardnekkige verlangen om hier zo snel mogelijk terug te komen …

Le Garde Champêtre