La Cave Se Rebiffe

De jaren gaan voorbij en, beetje bij beetje, bekijk je de weg anders: als een excuus om halt te houden en van het leven te genieten. Zo kruiste deze mooie ontdekking, op een zondagavond, ons pad.

De plek is niet erg groot en organiseert zich vooral rond een toog waar je niet zou opkijken van Gabin of Blier die er met een glas rode wijn in de hand tegen leunden (voor wie de referentie kent). Achter de toog Benjamin of Julius — afhankelijk van de dag — en een groot schoolbord dat dienst doet als wijnkaart, indrukwekkend, vol met scherpe referenties, waarvan veel uit de gebaande paden komen. Spannend.

De muziek is verzorgd, de plek heeft een ziel. De tongen gaan snel los en gesprekken vermengen zich tussen de verschillende groepjes die er komen smullen… de plek is ontzettend gezellig.

Op de borden is de keuze beperkt maar ruim voldoende, vooral omdat onze twee taverniers solo werken en, zoals de meesten van ons, elk maar twee armen hebben. De kleine kaart biedt enkele zorgvuldig geselecteerde hapjes om mee te beginnen: een cecina van Txogitxu, een burrata uit Apulië, wat kleine sardingetjes…

Een parmentier van bloedworst van Louis Ospital verlengt de avond, vergezeld van een pinot van de Clos du Moulin aux Moines. Gelukkig huwelijk. We eindigen met een baba met rum / passievrucht / gember, iets minder formidabel maar toch erg aardig.

Een levendig, oprecht adres om dringend in elk goed gourmet roadbook in te voegen. Niet te verwaarlozen bonus: open alle dagen. En dat is kostbaar.