En nog een mooi adresje voor Sint-Gillis… Dat is toch leuk, hé, niet waar, maar goed… er zijn nog 17 andere gemeenten in deze stad, met heel veel mensen erin, die ook honger hebben — laten we dat zeggen! Oké. Einde van het kleine gejengel van de jaloerse gast die zo graag een brillant bistro als Kartouche op een steenworp afstand van huis zou willen hebben.

Keuken « zoals bij (groot-)moeder », maar beter. Een paar aardse, fijne hapjes, zelfs een klein sake om wat te veranderen, een attente bediening en absoluut vriendelijk… Een plek die feel-good-ongecompliceerd is zoals wij ze graag hebben.

De keuken van Géry Van Peteghem (ex Nénu, St-Kilda, enz.) is naar wens troostrijk. Die avond stierven aan onze tafel: een krokante aubergine, een pâté en croûte en wat pickles, een boniet met een fantastische combinatie van algen en sinaasappelschillen, een smakelijke wildbraad carbonnade met een heel leger huisgemaakte kroket — ongelooflijk nostalgisch — en een perfecte lijn-zeebaars & mosselen, maar niet echt fotogeniek. Hun onveranderlijke bitterballen, die we niet eens de tijd hadden om vast te leggen (bedankt Gilles), en een goddelijke wafel gevuld met diplomatencrème en verse vijgen maakten het feestmaal compleet. Ja, we hebben bijna alles geproefd — maar we waren met zes, en we zijn lekkerbekken.

Ik denk dat het redelijk duidelijk is: dringend proberen als je dat nog niet hebt gedaan… en als je het al gedaan hebt? Doe het opnieuw! (Reservering meer dan aanbevolen. Gesloten in het weekend en op maandag.)