Auberge de Crussol

Ik rijd eigenlijk zelden helemaal alleen, maar die dag was ik solo onderweg van Marseille naar Brussel, met de vaste bedoeling om onderweg vooral niet van de honger om te komen. Niet echt mijn stijl.

Wanneer ik op de A7 ter hoogte van Valence rijd, spot ik deze auberge op Raisin. De plek heeft een behoorlijk goede reputatie en vraagt maar een heel kleine omweg. De weg ernaartoe is mooi, het uitzicht prachtig en de ontvangst erg vriendelijk… dit lijkt alvast een geslaagde tussenstop te worden. Precies wat ik nodig heb.

Ik krijg een tafel op het terras — zoals blijkbaar iedereen —, de tuin is prachtig aangelegd in verschillende niveaus en dankzij een lichte bries en de schaduw van de grote bomen is dit de perfecte plek op deze warme dag eind augustus.

De kaart lijkt vooral gemaakt voor een groep vrienden… iets minder voor een eenzame lekkerbek. Ik kies dus voor het menu, dat begint met een verfrissende salade van tomaat en perzik, met pesto en hazelnoten.

De serveerster vertelt me dat ze vier jaar geleden de zomerkeuken hebben geïnstalleerd, die midden tussen de tafels staat, en dat ze daar het hele mooie seizoen koken. Barbecue, draaispit… heerlijk en ongelooflijk gezellig.

Van daaruit komt vervolgens een echte ambachtelijke worst, stevig en royaal van structuur, mooi gegrild boven het houtvuur.

Niet echt enthousiast over wat er per glas wordt geschonken, duik ik in het hoofdstuk « Rouges des beaux jours » en kies ik een gulzige fles 100% Grolleau, die ik ’s avonds op mijn tussenstop verder leegdrink.

Voor ik weer de weg op ga, krijg ik nog een iets minder overtuigende maar toch lekkere baba au rhum en een heel goede kleine koffie.

Als ik ooit nog eens in de buurt ben, hoop ik dat het rond etenstijd is en vooral dat ik niet alleen ben… Dit is zowat het ideale restaurant voor een grote tafel vrienden die klaar zijn om uitgebreid te tafelen, de vele stukken gegrild vlees te delen en de wijnen te laten vloeien die we graag drinken, beschikbaar in magnums en zelfs in jeroboams.